آغاز خرد ورزى – کوروش سلیمی

Img kheradvarzi

چيزهاى زيادى هست كه مى دانيم نمى دانيم، از اين رو در برخورد با آنها جانب احتياط را خواهيم داشت و درباره ي آن پرسشگر هستيم.

موضوعات زيادي هم هست كه مى دانيم و در برخورد با آنچه كه نسبت به آن آگاهی داریم (مى دانيم كه مي دانيم)، با شهامت و آسودگى خيال بيشترى مواجه مي شويم و درباره ي آن پرسشي نداريم.

 



اما چه خواهد شد اگر دانش ما در باره ي آنچه كه فكر مي كنيم مي دانيم، اشتباه يا ناكافى باشد؟

هيچ كس نمي تواند بداند آنچه را كه مي داند در واقع نمي داند. مي توانيم هرگز درباره ي دانسته هايمان پرسشى نداشته باشيم و هرگز متوجه اشتباه بودن آنها نشويم، اتفاقى در درك ما رخ نخواهد داد اما بهاى آن را با آسيب و رنج خواهيم پرداخت. با تكرار گريز ناپذير اشتباهات. اشتباهاتى كه با ارتكاب آنها هيچ نخواهيم آموخت و اين يعنى هدر دادن زندگى.

 

"نمى دانم" ها زندگي را سخت اما پويا مي كنند ولى "مي دانم"هاى غلط و ناكارامد زندگي را تهديد مي كنند و به آن آسيب مي رسانند.

 

هميشه بخش بزرگي از " نمي دانم كه نمي دانم"ها در زير "مي دانم كه مى دانم" ها پنهان شده است.

 

نادانى يعني ندانستن و ارتكاب اشتباه تازه، اما ندانسته را دانسته فرض كردن، ما را به وادى حماقت يعنى تكرار بي پايان اشتباهات قديمى مي برد.

 

بدين ترتيب ما از نادانى خود باخبر مي شويم اما هرچه حماقت ما بيشتر شود كمتر متوجه ى آن خواهيم شد.

 

خطر حماقت، شخصِ پردانش را بيش از آن كس كه كمتر مي داند تهديد مى كند.

 

تنها شانس براي گريز از اين تله، اين است كه بپذيرم هرچه دانش و معلومات ما بيشتر مى شود نياز بيشترى براى پرسشگرى و مشاوره خواهيم داشت و چيزهاي بيشترى براى بازبينى.

 

به چالش كشيدن آنچه كه درستيش را بديهى مى دانيم آغاز خردورزى است.

 

محافظت از دانسته ها خيال ما را براي گذشته آسوده تر مي كند اما آينده را با خطرات بيشترى مواجه خواهد كرد.

 

چه مي خواهيم؟ از دانسته ها دفاع كنيم يا از سلامت زندگى؟

 

عشق و سپاس

كورش سليمي

 

  img telegram join2