مهارت هاي زندگي (مديريت هيجانات-چالش آب جوش) – کوروش سلیمی

img hotwaterپرسش:

در آموزش مهارت هاي زندگي تاكيد داريد حال يك انتخاب است و هيچ كسي غير از خودشخص به آن دسترسي ندارد، اما خشم و عصبيت ديگران بسادگي روي من اثر مي گذارد و من را هم خشمگين مي كند.اگر حال من در دسترس ديگري نيست پس او چگونه بر حال من اثر مي گذارد؟

 

 

پاسخ:

شايد به ياد داشته باشيد كه چندي پيش جرياني جهاني با دعوت يك نفر به راه افتاد به نام چالش سطل آب يخ، در اين چالش هرشخصي يك سلط آب يخ را روي سر خود خالي مي كرد و سه نفر را به انجام اين كار دعوت مي كرد. البته ديگران كاملا براي رد يا قبول اين دعوت مختار بودند. اين دعوت بسرعت از سوي افراد باحال پذيرفته شد و ابعاد جهاني پيدا كرد.

 

مكانيزيم تاثيري گذاري بر حال ديگري دقيقا همين است. دعوت به چالش سطل آب جوش! هيچ، هيچ و هيچ راه ديگري وجود ندارد.

وقتي كسي حالش بد است، بدون هيچ استعاره اي دارد يك سطل آب جوش ( بعضي وقت ها هم آب يخ) روي خود خالي مي كند و از اين طريق شخص ديگري كه معمولا نزديك ترين شخص هست، را به اين چالش دعوت مي كند. معمولا اين دعوت بسرعت پذيرفته مي شود و شخص دوم نه تنها يك سطح آب جوش روي خود خالي مي كند كه سطل ديگري هم اضافه مي كند تا به اين چالش ادامه دهد و اين داستان تا تمام شدن توان دوطرف ادامه مي يابد.

البته سطل آب جوش هر شخص، شكل و شمايل منحصر به خود را دارد.

 

خودت هم بارها ديگران را به اين چالش دعوت كرده اي، اگر به ياد بياوري تاييد مي كني كه براي بد كردن حس و حال ديگري تنها راه، تزريق هرچه بيشتر حال بد به خودت بوده است. براي دعوت كردن ديگران به خشم و نفرت هيچ راهي جز خشمگين شدن و متنفر بودن نداريم. براي غمگين كردن ديگران، بايد سطلي از غم يا غرور را بر سر خود خالي كنيم.

هشياري نسبت به اين مكانيزم كارايي بالايي را در حفظ حال برايت به ارمغان مي آورد.

هربار كه با بحث، انتقاد، غرولند، تمسخر، توهين، بي مهري و ... از سوي ديگران مواجه مي شوي، هشيار باش:

 

١- او دارد سطلي از آب جوش را بر سر خود خالي مي كن نه بر سر تو!!!!

 

٢- او دارد نا آگاهانه ( نه آگاهانه) تو را به اين كار دعوت مي كند.

 

٣- به ياد داشته باش تو در رد يا پذيرش اين دعوت آزادِ آزادي. هيچ كس و هيچ چيز در اين هستي نمي تواند تو را وادار به رد يا قبول اين چالش كند الا خودت.

 

با وجود اين هشياري، هر انتخابي كه بكني سازنده خواهد بود. هيچ كس بصورت هشيارانه تا ابد بر سر خود آب جوش نخواهد ريخت. اگر سال هاست كه چنين مي كنيم فقط به اين علت است كه در ناآگاهي از مكانيزم حس و حال، تصور مي كرديم كه ديگري بر سر من آب جوش مي ريزد و در پاسخ من نيز بر سر او سطل خودم را خالي مي كنم. تصور غلطي كه ما را به راحتي قرباني حال يكديگر مي كند.

 

ما به حال همديگر دسترسي نداريم، تنها مي توانيم او را به حال بهتر و بدتر دعوت كنيم اين همه ي دسترسي ما با آهنگ ديگريست.

 

همچنين هشيار باشيم، وقتي باحال بد به سراغ ديگري مي رويم، يا با او صحبت مي كنيم ، ناخواسته او را به چالش آب جوش دعوت مي كنيم. به ديگران ربطي ندارد كه من حالم بد است، خانواده ي من نبايد بهاي بدحالي من را بدهند. اگر چالش جهاني سطل آب اهداف خير داشت، هيچ خير و نفعي در دعوت كردن ديگران به اين چالش وجود ندارد.

 

عشق و سپاس

كورش سليمي

 

img telegram join2