چه آرزویی دارم ؟ - الن واتس

آرزویتان چیست؟

چه چیزی به شما اشتیاق درونی می بخشد؟

چه وضعیتی را برای خود مطلوب می دانید؟

برای این منظور، دانشجویان فارق التحصیل زیادی برای مشاوری شغلی پیش من می آیند و می پرسند که تحصیلات من به پایان رسیده است ولی کوچکترین ایده ای ندارم که می خواهم چه کار کنم؟

و من همیشه از آنها می پرسم:

اگر پول برای تو مطرح نبود دوست داشتی چه کاری انجام دهی؟

واقعا دوست داشتی زندگیت را چطور بگذرانی؟

 

حیرت انگیز است که در نتیجه ی سیستم آموزش حاکم بر دنیا بیشتر آنها می گویند که من دوست دارم نقاش بشم ، من دوست دارم شاعر بشم ، من دوست دارم نویسنده بشم  ... اما همه می دونن کسی از این حرفه ها پول چندانی بدست نمی آره.

یا یه نفر دیگری می گفت: من دوست دارم زندگی در فضای باز رو تجربه کنم و اسب دوانی کنم. من بهش پاسخ دادم، خوب می خوای مثلا در یک باشگاه اسب سواری کار کنی و به دیگران اسب سواری یاد بدی؟ بیا در موردش صحبت کنیم دیگه چکاری می خواهی انجام بدی؟

با صحبت با این اشخاص کم کم به نقطه ی شفاف تری می رسیم. جایی که فرد متوجه می شود که واقعا دوست دارد چه کاری را انجام بدهد، آنوقت من به او می گویم :

برو همین کار رو انجام بده و درآمد و پول رو فراموش کن!

به این دلیل که اگه بدست آوردن درآمد و پول برات مهمترین موضوع باشه تمام زندگیت را بهدر خواهی داد.

تو مشغول کارهایی خواهی شد که بهشون علاقه ی نداری، با این هدف که بتونی به زندگیت ادامه بدی تا بتونی به کارهایی که بهشون علاقه نداری ادامه بدی، این کار احمقانه است!

بهتره زندگی کوتاه تری داشته باشی، که طی اون کارهایی رو انجام بدی که واقعا به اونها علاقه داشته باشی بجای اینکه زندگی طولانی تری داشته باشی که مملو از انجام کارهایی بشه که برای مثل مصیبته.

درنهایت اگر واقعا به کاری که انجام می دهی علاقه داشته باشی، مهم نیست چه کاری باشه، کم کم توان اینکه در اون کار استاد بشی رو بدست میاری.

تنها راه استاد شدن در کاری اینه که واقعا با تمام وجود همراهش باشی.

و کم کم می تونی درآمد خوبی هم ازش بدست بیاری، نگران نباش، حتما کسانی هستند که به آنچه تو به آن علاقه داری علاقه مند باشند.

اما این مطلقا احمقانه خواهد بود که تمام عمرت را صرف انجام کارهایی بکنی که میل چندانی به انجامشان نداری تا بتونی زندگی ای را که دوستش نداری ادامه بدهی!

و بعد به فرزندانت هم همین مسیر را بیاموزانی!

ببینید ما داریم چه می کنیم؟ ما فرزندانی بزرگ می کنیم و آنها را تربیت می کنیم و همین نوع زندگی را به آنها می آموزانیم، تا بلکه آنها بتوانند به نوعی خود را به این شکل زندگی قانع کنند و بعد آنها هم فرزندانی را تربیت کنند که همین مسیر را ادامه دهند! و این خیلی تهوع آور است و اصلا عجیب نیست که تقریبا هیچ یک از این تلاش ها به نتیجه ی دلخواه نمی رسد.

بنابراین با اهمیتی واقعی با تاکید این سوال را از خودتان بپرسید:

چه آرزویی دارم؟!

پیاده شده از روی نوار سخنرانی الن واتس

تهیه شده در پژوهشگاه کلام زنده

 

 magh alanwatts

آلن ویلسون واتس فیلسوف نامدار قرن بیستم ( 1915- 1973)