اعتماد نکردن کودک به غریبه ها

img untrust

 ترس درباره ی امنیت کودکان یک واقعیت تلخ زندگی امروزی است. اما این امکان وجود دارد که کودکتان را با راهکارهایی تجهیز کنید تا با توجهات ناخوشایند افراد غریبه مقابله کند. این کار به شما آرامش خاطر می دهد و به تدریج که کودکانتان بزرگتر می شوند، دیگر لازم نیست فعالیت های آنان را به شکل غیر عادی محدود کنید.

                                          

به علت اعتماد ذاتی کودکان به بزرگسالان مهربان، لازم است شما یکی از درسهای خشن زندگی را به آنها بیاموزید، و آن این است که برخی چیزها ممکن است خطرناکتر از آنچه به نظر می رسند باشند.

به هر حال این نکته اهمیت دارد که بین گفته های خود توازن برقرار کنید. شما می خواهید از کودکان خود مراقبت کنید و اطلاعات لازم برای محافظت از خودشان را به آنها بدهید، اما قطعا دوست ندارید که آنها رفتار دوستانه خود را از دست بدهند و اصولا دیگر به هیچ کس اعتماد نکنند. این کار آسان نیست و ممکن است ناعادلانه هم باشد، اما سلامت و امنیت کودکانتان اهمیت بیشتری دارد.

هدف شما باید این باشد که کودکتان را بدون ایجاد ترس و نگرانی بی مورد، آموزش دهید تا از غریبه ها، به هر شکلی که به او نزدیک شوند، دوری کند، به طوری که این مساله تبدیل به یک حقیقت مسلم و غیرقابل بحث و قسمتی طبیعی از زندگی او شود، درست مانند دست نزدن به پریز برق یا بازی نکردن با چاقوی تیز.

کودکان برای آنکه بدانند در موارد خاص چگونه عمل کنند، نیاز به دستورالعملهای روشن و قابل فهم دارند. فهرستی از این موارد را به شکل یک جدول تنظیم کنید و به دفعات آن را تکرار کنید تا کودکتان از بر شود.

برای آنکه به خاطر آوردن مطالب را راحتر کنید، به آنها وزن و قافیه بدهید. سعی کنید کودکتان آدرس، شماره ی تلفن و نام کامل خود را بداند (هر چه زودتر بهتر). علاوه بر شماره تلفن خودتان، شماره ی یک مرکز حمایت از کودکان را نیز به او یاد بدهید.

به عنوان پدر ومادر، بهتر است همیشه بدانید کودکتان کجاست. این امر ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما در بسیاری از موارد توجه شما به آسانی به چیز دیگری معطوف می شود و وقتی که برمی گردید، می بینید که کودکتان از دید شما خارج شده است.

از طرف دیگر احتمالا دوست ندارید که فعالیتهای کودکان بزرگتر خود را کاملا محدود کنید. پس از همان ابتدا این قاعده را برای کودکتان روشن کنید که او به شرطی می تواند بیرون برود که همیشه با دوستانش باشد و آنها هم درس هایی را که شما به کودکتان آموخته اید بدانند. کودک خود را تشویق کنید تا نسبت به زمان دقیق بازگشتش به خانه احساس مسئولیت کند و اگر برنامه تغییر کرد، حتما به شما تلفن کند.

قدری جرات و جسارت را در کودک خود تشویق کنید تا از مقاومت کردن نترسد. بعضی از موقعیت های احتمالی را نیز با کودکتان بازی کنید تا مطمئن شوید که او از چیزهایی که ممکن است اتفاق بیفتد آگاه است.

 

img telegram join2