زندگی و زندگانی- نسترن رضوی

زندگی و زندگانی وسرور اندک اندک می رود با یـک غرور

شد تمام زندگانی یک (ی) مور بردن حسرت به یـک شیر غیـــور

زندگی کردن در این دنیای زور شد فراموشـم از ایــن اهـل قبــــور

آن که بود ایدر مثال کبک کور داشت از دیدار حــق شرم حضـور

زندگی عالمی در زیر نور هست از این حســرت دنیـا بـــدور

بخشش پی در پی کار و امور شــد یقینــم که ملک هستش غفــور

نسترن افسوس آه از خود به دور زان که هستش این سرا جای عبور

معرف: نسترن رضوی

 

تهیه شده در:

پژوهشگاه کلام زنده -  پژوهشکده شعر و آثار منظوم