این جهان آهنگ است - نفیسه غفرانی

(دل نوشته ی دوره ی آهنگ بودن تقدیم شده برای کورش عزیز)

رسم تو،بی خبری،از خویش ست” رسم من،زندگی با ساز دل ست”

رسم تو،قاب و زمان ساختن ست” رسم من،با نور،جاری شدن ست”

باور من،این ست” تا که در باغچهء احساسم” بذر عشقی بکارم”

آسمان،مهر ببارد” گل هستی بروید” و زمین رخ بشوید”

راز هستی، این ست : “ زندگی،در رقص ست،” غصه ها می میرند”

رنج هم آهنگی ست” تا پدیدار شویم”

با جهان همراه شو” این جهان آهنگ ست”

پای موسیقی دل ها،بنشین”

این صدا را، بشنو” و بساز آهنگی”

تا در آن غم برقصد” اشک شوقی،بلغزد”

سفری دور،برو” بنواز آهنگت”

و به تکرار بگو” رسم من،عاشقیو” رسم من،زندگی ست”

تا طلوع،می خندد” تا نسیم،در راه ست” نگریزیم از خویش”پر بگیریم تا نور”

تا رسیدن به خدا” تا خود سبز حضور” [تا خوده سبزه حضور]

پژوهشگاه کلام زنده -   پژوهشکده شعر و آثار منظوم

 

پیشنهاد دهنده: نفیسه غفرانی