سفر تا شکفتن - نسترن نوذری

گریه ام باران است

در تمامیت با خویشتنم

من در این سبزی پر مهر بهار

چه سفرها رفتم

سفری

          

از خودم تا به خودم

چه گذرها کردم

و بهاری شده ام.

اشکها ریزان شد.

همه آغاز شدم

قطره شدم

قطره به دریا پیوست

و اندرین پیوستن

بهت شگفتی شده ام. 21/6/93

 

پیشنهاد دهنده ی شعر: نسترن نوذری