ما ز بالاییم و بالا میرویم - نسترن رضوی

کاش یک روز که یک دوست سلامی میکرد

حال من میپرسید

من به او میگفتم

حال من خوب قشنگ است ولیکن تو دگر دلم آشفته مساز

مرهمی باش بر این زخم دلم

عاشقی را بلدم

عشق را گم کردم

راستش میدانی مردم این دنیا

پیش هم در اینجا

باز هم تنهایند

 

علتش میپرسی ؟

فقط این نکته بدان

عوضی آمده ایم

جای ما اینجا نیست

جای ما در عرش است

جای ما در ملکوت

خانه ای پیش خدا

و در اینجا و در این وقت زمان

ما فقط رهگذریم ...